دعوای احمدی نژاد و حاکمیت اگر چه دستمایه رسانه های اپوزوسیون و مخالفین خارج از کشور شد و ظاهرا موجب شادی آن­ها و ناراحتی دوستداران انقلاب، اما این فرصت طلایی را به حاکمیت داد تا با خراب کردن تمام مشکلات و سوء مدیریت های گذشته بر سر احمدی نژاد، خود را از این اقدام مبرا کند و بر خلاف سال 1376، جلوی ایجاد دوقطبی آری- خیر به راه گذشته را در انتخابات تا حدودی بگیرد.

در پایان دوره ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی اوضاع کشور دچار تزلزل شده بود و گرانی و تورم از یک طرف و سیاست خارجی غلط و قطع روابط با کشورهای اروپایی، فضای امنیتی و فرهنگی بسته از طرف دیگر موجبات نارضایتی اکثریت جامعه از شرایط را فراهم آورده بود. اما حاکمیت ضمن همراهی با هاشمی و حمایت از سردار سازندگی، ناطق نوری را به عنوان کاندیدا وارد صحنه کرد. درنتیجه بسیاری از مردم که ریاست جمهوری ناطق را ادامه­ ی وضع پیشین می­ دیدند با یک نه به حاکمیت رای خود را به نام خاتمی به صندوق ریختند.

اینقدر بدبین نبوده و نیستم که بگویم تمام حوادث یک سال گذشته محصول برنامه ریزی دقیق حاکمیت و اصولگرایان و طیف دولت بود تا با مبرا کردن اصولگرایان از اتفاقات هشت سال گذشته، بتوانند مردم را قانع کنند تا سکان هدایت کشور را برای دوره ­ای دیگر به دست آنها بسپارند. اما با بیرون رفتن احمدی نژاد و حامیانش که به جریان انحرافی مشهورشان کردند، هم اکنون تمامی نامزد­ها به راحتی به تخریب و نقد دولت گذشته پرداخته و خود را مخالف آن تصویر می کنند بدین ترتیب دوقطبی ادامه­ ی وضع پیشین( که شامل تورم و اوضاع بد اقتصادی، سیاست خارجی غلط و سو مدیریت هاست) و تغییر این رویه پیش نخواهد آمد که آرای مردم را به پای نامزد معتدل یا اصلاح گرا بریزاند. به علاوه با زیاد کردن تعداد نامزدها عملا جلوی تشکیل دوقطبی ­ای مانند ناطق خاتمی گرفته خواهد شد.

اما پنج شنبه شب مناظره ­ای بین نمایندگان روحانی و جلیلی شکل گرفت که شاید بتواند این تظاهر را بر هم بزند و باعث ایجاد یک دوقطبی جدیدی شود که اتفاقا جز دغدغه های اصلی مردم است. مناظره­ ای که طبق شایعات موجب اعتراض برخی کاندیداها به سازمان صدا و سیما شده است. شنیده شده است که در اعتراض ستادهای حداد و ولایتی به صداسیما این نکته بیان شده است که "در هیچ کجای دنیا بالاترین مقام‌های امنیتی فعلی و سابق یک کشور به عنوان رقیب وارد انتخابات نمی‌شوند تا در مورد ناموسی‌ترین موضوعات کشور یعنی جهت‌گیری کلان سیاست خارجی جدل کنند. پررنگ کردن این دو قطبی و داغ شدن بحث پرونده هسته‌ای نتیجه‌ای جز افشاگری و انتقادات گسترده دو کاندیدا و نمایندگانشان علیه یکدیگر ندارد و در انتها ممکن است حتی انتخابات را به رفراندوم پرونده هسته ای تبدیل کند"

این صحبت عملا بیش از آنکه نگرانی نامزدهای اصولگرا را از نبود عدالت و تساوی بین کاندیدا­ها در صداوسیما نشان دهد، نگرانی آنها را از ایجاد دوقطبی رفتار در پرونده­ ی هسته ای نشان داده، مساله ای که امروز مردم تبعات آن را با گوشت و پوست خود احساس می­ کنند و برای اصولگرایان می­ تواند خطرناک تر از دوقطبی خاتمی – ناطق سال 76 باشد. به ویژه که محمود واعظی نماینده­ ی روحانی در پایان مناظره قضاوت را به عهده ­ی مردم می­ سپارد: "من از مردم این سوال را دارم که آیا از نظر شما سیاست خارجی وضعیت حال کشورمان بهتر است یا در‌گذشته؟ آیا ایرانیان خارجی  کشور در حال حاضر در وضعیت بهتری به سر می‌برند یا در گذشته؟ آیا گذرنامه ایرانی امروز عزت بیشتری دارد یا در گذشته؟ وضعیت اقتصادی، معیشتی و ... امروز بهتر است یا در گذشته؟"

اصلاح­ طلبان و اعتدال گرایان باید از این فرصت ایجاد شده استفاده کرده و با پررنگ کردن بحث مقایسه­ ی سیاست­ های فعلی هسته­ ای و گذشته، آرای قشر ناراضی جامعه از وضعیت فعلی را به سمت خود جذب کنند.

پی نوشت: این نوشته بیشتر به ارایه راه کاری برای طرفداران و فعالین انتخاباتی نامزد­های اصلاح طلب و معتدل و جلب آرای مردم عامی که همیشه در انتخابات شرکت می­کنند، پرداخته و وارد مباحثی چون سلامت انتخابات، تحریمی­ ها و درست یا غلط بودن دعوت مردم برای شرکت در انتخابات نمی­ شود.